PLACÓWKA KLUBOWA W STALACH-SIEDLISKU

Aura zimowa podczas ferii zimowych nadzwyczaj dopisała, grzechem więc byłoby zmarnować tak wyśmienite warunki, wręcz stworzone w sam raz pod kulig. A, że na amatorów białego szaleństwa również nie mogliśmy narzekać, nie pozostało nam więc nic innego, jak z miejsca przejść do czynu. Choć tak na prawdę temat kuligu krążył w naszych głowach już od dłuższego czasu, do końca jednak nie byliśmy pewni pogody, która ostatnio dynamicznie się zmieniała. Tym bardziej cieszymy się, że tym razem nam się udało i z pomocą matki natury na sam koniec zimy skorzystaliśmy ze śnieżnej aury, udowadniając tym samym, że jak się czegoś chce, to i z dnia na dzień można wspólnie coś zdziałać. A, że spontaniczne akcje wypadają najlepiej, dodawać chyba nie trzeba. Bawiliśmy się świetnie, co zresztą widać na zdjęciach, każdy bez opamiętania wczuł się w rolę rajdowca do tego stopnia, że na sankach, poczuliśmy się, jak ryba w wodzie. Po kuligu powróciliśmy do placówki klubowej, gdzie ogrzaliśmy się przy gorącym barszczyku z krokiecikami i herbatce. Kogo nie było, niech żałuje! Zabawa była przednia, co mogą potwierdzić sami uczestnicy.

Po dawkę wspomnień, odsyłam do galerii zdjęć z kuligu (KLIK).
Ps. do newsa niebawem dodam kompilację z materiałów wideo...

Podczas drugiego tygodnia ferii odbył się długo wyczekiwany 3-dniowy Zimowy Turniej Halowy. Każdy dzień rozgrywek poświęcony był osobnej dyscyplinie sportowej, wśród których prowadzono konkurencje z podziałem na kilka odrębnych kategorii.

I tak zmagania rozpoczęły się w środę 29-ego stycznia br. od piłki nożnej (halowej). Jako pierwsze o godz. 12:00 wystartowały dzieci w kat. wiekowej szkoła podstawowa. Spośród trzech drużyn aspirujących o najwyższe trofeum, z placu boju niepokonana zeszła drużyna TS Stale, tuż za nimi uplasował się zespół F.C. Stale, a ostatnie na podium zameldowało się F.C. Kopytko.

Następnie przyszła pora na wyłonienie zwycięzcy z poziomu gimnazjum i tutaj również na przeciw siebie stanęły trzy zespoły. Tym razem jednak nie obyło się bez niespodzianek, bowiem C.F. Maślaczki sensacyjnie ograły faworytów (co warto zaznaczyć starszych kolegów) - drużynę F.C. Chińczyki. Natomiast miejsce trzecie przypadło F.C. Leptuchom.

Na koniec dnia o miano najlepszej drużyny ponadgimnazjalnej rywalizowały zespoły takie jak: Masa Team, No Name oraz Legioniści. Triumfatorem okazali się Ci drudzy, którzy w pierwszym meczu wypunktowali Masę Team dwucyfrowym wynikiem, niewiele jednak brakowało, a w kluczowym meczu nr 2 o mało nie daliby się "przewieść" Legionistom. Mianowicie po wymarzonym wstępie odskoczyli na kilku bramkową przewagę, jednak w końcówce opadając już z sił, seryjnie tracili bramkę za bramką. Zabrakło jednak czasu i ostatecznie na tablicy zostało 6:5 dla No Name. Przy takiej kolei losu za miejscem drugim każdy zaczął obstawiać Legionistów, jednak o dziwo doszło tutaj do niespodziewanego zwrotu akcji i to Masa Team znajdując receptę na faworyzowanych Legionistów, zapomniała o początkowym falstarcie i ponownie powróciła "na salony". Bój o drugie miejsce był jednak zacięty od początku do końca, dosłownie gol za gol. Końcówka jednak należała już do zespołu Masa Team, który grał mądrzej i trafił w porę z wprowadzeniem rezerwowych zmienników, jak się później okazało przesądzających o ostatecznych losach spotkania.

30-ty stycznia tj. czwartek, czyli drugi dzień sportowych zmagań upłynął pod znakiem tenisa stołowego. Zasady gry były proste, sety rozgrywano do 11-stu pkt. (z zachowaniem przepisu o dwupunktowej przewadze na koniec), a pojedynki toczyły się do dwóch wygranych setów. Tak więc z przypadku remisu 1:1, dogrywką był dodatkowy set decydujący.

Ale przejdźmy do sedna, podobnie jak w poprzednim dniu najpierw wystartowały dzieci ze szkoły podstawowej, a dokładniej było ich 16. Turniej rozgrywany był oczywiście na zasadach systemu pucharowego (tzw. play-off), czyli wygrany przechodzi dalej, przegrany odpada (wyjątek stanowił jedynie dodatkowy mecz o 3-cie miejsce, gdzie przegranych z półfinałów czekał jeszcze pojedynek między sobą na pocieszenie). I tak po pierwszym etapie spośród ośmiu par, bez potknięć awansowali wszyscy rozstawieni. W większości przypadków wynikiem 2:0 w setach, a więc jednogłośnie. Podobnie było w półfinałach i meczu o trzecie miejsce. Jednak mecz na szczycie był godny finału, po dramatycznej walce pełnej emocji, statuetka ostatecznie powędrowała do Patryka Dumy. Gratulacje! W finale uległ mu nieznacznie Hubert Sobolewski, jednak brawa również dla niego za uporczywą walkę pkt za pkt, set za set. Natomiast dzięki radości z wygranej w meczu o trzecie miejsce, o porażce w półfinałach szybko zapomniał nie kto inny, jak Mateusz Szlęzak.

Poziom gimnazjum należał już wyłącznie do Adriana Byczka, który przez wszystkie etapy przeszedł jak burza (nie tracąc nawet seta). W finale nie sprostał mu nawet Piotr Dąbek, który również świetnie sobie radził podczas całego turnieju, jednak w finale najwidoczniej coś się "zacięło". W tzw. małym finale, tj. meczu o 3-cie miejsce Wojciech Sobolewski (ubiegłoroczny finalista) wygrał z Damianem Leptaczem ledwo 2:1, nie ma się jednak co dziwić, bo z roku na rok poziom turnieju ciągle rośnie i coraz trudniej coś ugrać. Kolejnym doskonałym przykładem tej tezy może być również Paweł Walski, który w zeszłym roku zajął trzecie miejsce na tzw. luzie, tym razem jednak brak przygotowania pod zawody odbił mu się solidną czkawką, gdyż ku wielkiemu zaskoczeniu poległ już w pierwszym etapie.

Gdy już "szarówka" za oknami była coraz bardziej widoczna, rozświetlona sala stała się areną zmagań najstarszej kategorii wiekowej. A Przewodniczący Rady Gminy Grębów - pan Jerzy Drewniak dając przykład młodzieży, również podjął wyzwanie gry w turnieju. Jak się okazało (mimo długiej przerwy), krzyżując paletki do tenisa stołowego jak równy z równym. Co prawda siłą rzeczy został wyeliminowany, ale uległ nieznacznie i to późniejszemu finaliście, tak więc honory trzeba oddać. W wielkim finale po zwycięstwie nad Konradem Wiąckiem w posiadanie statuetki wszedł Łukasz Mróz. Natomiast meczu o trzecie miejsce z Łukaszem Zelikiem nie odpuścił Mateusz Filipski, który po półfinałowej nieodżałowanej minimalnej porażce z triumfatorem całego turnieju, postanowił o sobie ponownie przypomnieć i zgarnąć zasłużony dyplom.

Trzeciego, a zarazem ostatniego już dnia królowała w końcu ukochana (chyba tak samo przez obie płcie) - siatkówka. A co za tym idzie, daliśmy zagrać i kobietom i mężczyznom, ale w osobnych kategoriach. Walka toczyła się do dwóch wygranych setów (do 25-ciu pkt), a w przypadku remisu w setach 1:1, ostatecznym rozstrzygnięciem miał być "tie break", czyli dodatkowy set grany do 15-stu pkt.

Najpierw obserwowaliśmy rywalizację dziewcząt, w której to naprzeciw siebie stanęły 2 zespoły z Gimnazjum tj. klasa I i III. Młodsze dziewczęta, mimo różnicy wieku nawiązały wyrównaną walkę, był nawet czas kiedy odskoczyły od rywalek na parę pkt, ale po licznych błędach ostatecznie dały jednak za wygraną.

Między chłopcami różnica wieku była nieco mniejsza, naprzeciw siebie stanęła kl. II i III. Po zawziętym pojedynku górą okazała się kl. III Gimnazjum. Brawo!

W kolejnej kat. ponownie wracamy do dziewcząt, tym razem jednak mowa o szczeblu wyższym tj. ponadgimnazjalnym. Do rywalizacji przystąpiły 3 drużyny: Jagodzianki, Jolo oraz OSP Stale. Co prawda jedna z drużyn nie z darma racji typowana była na faworyta, jednak jak się okazało każda z ekip podjęła chwalebną walkę i kolejność na podium nie była do końca sprawą oczywistą. Ostatecznie tytuł sprzed roku obroniły jednak doświadczone Jagodzianki. Natomiast najbardziej zażarta walka toczyła się w ostatnim meczu tej kat., kiedy to na naszych oczach rozstrzygały się dramatyczne losy 2-ego miejsca. Mowa tutaj oczywiście o zmaganiach Jolo z OSP Stale, gdzie byliśmy świadkami niecodziennych, wręcz absurdalnych zdarzeń. Wydawałoby się, że skoro pierwszy set należał do dziewcząt z Jolo i to ze sporą przewagą, kolejna odsłona będzie tylko formalnością. Jak się jednak okazało, poczuły się zbyt pewne swego i w drugim secie role diametralnie się odwróciły i tym razem to one uległy równie wysoko. Ostatni set to już pełna mobilizacja i istna wymiana punkt za punkt do samego końca. Gdy kwestia rozstrzygnięcia stawała pod znakiem zapytania, przy samym finiszu ponownie wiatr w żagle złapały dziewczęta z drużyny Jolo, które zachowując zimną krew przypieczętowały wygraną. Emocje sięgały zenitu, a końcowy wynik 16:14 w "tie breaku" mówi sam za siebie.

Na sam koniec zmierzyły się drużyny ponadgimnazjalne (męskie), a było ich tym razem 4. Po szybkim losowaniu znaliśmy już pojedynkowe pary, które miały wyłonić przyszłych finalistów. Co kategoria, to bardziej wymyślne nazwy zespołów, dajmy na to Power Rangers (tak to nazwa drużyny, nie bajka, ani żaden serial dla dzieci) zmierzył się z Umberami. Ci drudzy (chyba przez większość typowani na faworyta) po licznych błędach musieli przełknąć gorycz porażki. Zaś z kolejnego pojedynku "na tarczy" plac boju opuściła drużyna Stiflerów, choć po nieznacznej porażce z No Name. W tzw. małym finale miejsca Umberom musieli ustąpić Stiflerowie i tutaj różnica klas niestety dała się we znaki. Nie rozwodząc się jednak zbyt długo nad jednym, przejdźmy może do wielkiego finału, gdzie wyższość nad rywalem (nad No Name) przypieczętował najlepiej dysponowany tego dnia zespół Power Rangers. Gratulacje!